Monday, July 28, 2014

තවත් මෙහි කුමට රැඳෙනුද



පාව යයි මේකුළු
පාව යයි වියරුවෙන්
නතු වෙමින් හමායන
සැඩ නළ රැලට

සැලෙයි තුරු පත් තදින්
සැලෙයි රඟමින් දේවදාසීන් සේ
සෝ ළතැවුල් දෙමින්
මාරුතය වයනා තාලයට

දැවටෙයි මළ හිරු බැසයමින්
කළු වළාවෙක හඬන්නට තතනන
සොම්නස් පොදක් සේ
තැවෙන හදවතක

කොඳුරයි හඬක් මද නළ හා මුසුව
කොඳුරයි ගෙනෙමින් මතක සුන්ව ගිය සිහින ගැන
තවත් මෙහි කුමට රැඳෙනුද නුඹ
නිඹඳ මා විමසමින්

අනුවාදය - සමන්මලී අභයසිරි


Like a joy on the heart of a sorrow,
The sunset hangs on a cloud;
A golden storm of glittering sheaves,
Of fair and frail and fluttering leaves,
The wild wind blows in a cloud.

Hark to a voice that is calling
To my heart in the voice of the wind:
My heart is weary and sad and alone,
For its dreams like the fluttering leaves have gone,
And why should I stay behind?

Sarojini Naidu